شنبه,21 فروردين 1400
ورود

ورود

نام کاربری / ایمیل
رمز عبور
ذخیره سازی اطلاعات

  تماس بگیرید: 09331339899  اینستاگرام: sakeneravan.ir@

مولانا از زبان خودش - 1

مولانا در برخی از قسمت های مثنوی و دیوان شمس خود را توصیف و معرفی کرده است.

یکی از نمونه های فوق العاده توصیف مولانا از زبان خودش، غزل شماره 1621 دیوان کبیر است.

نام شمس تبریزی که معادل آفتاب و خورشید است، این فرصت را به مولانا داده است که کلمات شمس، آفتاب، خورشید، ماه، قمر و مانند اینها را به کار ببرد و هم مراد خود شمس تبریزی را اراده کند و هم خورشید و ماه آسمانی را.

در این غزل، مولانا خود را با عباراتی از قیبل غلام آفتاب، رسول آفتاب، شبیه آفتاب، مست و شراب معرفی کرده است.

چو غلام آفتابم هم از آفتاب گویم / نه شبم نه شب پرستم که حدیث خواب گویم

 

چو رسول آفتابم به طریق ترجمانی / به نهان از او بپرسم به شما جواب گویم

 

به قدم چو آفتابم به خرابه‌ها بتابم / بگریزم از عمارت سخن خراب گویم

 

به سر درخت مانم که ز اصل دور گشتم / به میانه قشورم همه از لباب گویم

 

من اگر چه سیب شیبم ز درخت بس بلندم / من اگر خراب و مستم سخن صواب گویم

 

چو دلم ز خاک کویش بکشیده است بویش / خجلم ز خاک کویش که حدیث آب گویم

 

بگشا نقاب از رخ که رخ تو است فرخ / تو روا مبین که با تو ز پس نقاب گویم

 

چو دلت چو سنگ باشد پر از آتشم چو آهن / تو چو لطف شیشه گیری قدح و شراب گویم

 

ز جبین زعفرانی کر و فر لاله گویم / به دو چشم ناودانی صفت سحاب گویم

 

چو ز آفتاب زادم به خدا که کیقبادم / نه به شب طلوع سازم نه ز ماهتاب گویم

 

اگرم حسود پرسد دل من ز شکر ترسد / به شکایت اندرآیم غم اضطراب گویم

 

بر رافضی چگونه ز بنی قحافه لافم / بر خارجی چگونه غم بوتراب گویم

 

چو رباب از او بنالد چو کمانچه رو درافتم / چو خطیب خطبه خواند من از آن خطاب گویم

 

به زبان خموش کردم که دل کباب دارم / دل تو بسوزد ار من ز دل کباب گویم

 

کلیک: 93 بار - بروزرسانی در شنبه, 13 ارديبهشت 1399 22:16
رای شما

دیدگاه خود را ارسال نمایید